เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 477
“เปรี้ยง!”
รุ่นเซิงฟาดพลั่วทำลาย ‘เจวี๋ยทง’ จนแหลกละเอียด ‘เจวี๋ยทง’ ที่แตกกระจายกลายสภาพเป็นเถ้ากระดาษติดไฟปลิวกระจาย ส่งกลิ่นหอมสดชื่นสายหนึ่งอบอวลออกมา
มิติสายตาด้านหลังบิดเบี้ยว ร่างของเจวี๋ยทงปรากฏขึ้นอีกครั้ง ทั่วร่างเต็มไปด้วยคราบเลือด ใบหน้าซีดเผือด
เขาใช้เคล็ดวิชาตายแทนหลบเลี่ยงการถูกสังหารติดต่อกันมาหลายครั้งแล้ว หากเป็นเมื่อก่อน วิชาเร้นลับประเภทนี้ทุกครั้งที่ใช้จะต้องรอบคอบอย่างยิ่งยวดและต้องจ่ายราคาอย่างมหาศาล ทว่าในยามนี้ เขาไม่อาจมัวมาพะวงเรื่องพวกนั้นได้อีกแล้ว
ร้านขายโลงศพได้รับผลกระทบจากค่ายกล ความลึกจึงยืดขยายออกไป ทว่าพื้นที่ด้านข้างทั้งสองฝั่งมิได้เปลี่ยนแปลง เท่ากับว่าเขาและเจวี๋ยอวี่ถูกรุ่นเซิงขวางกั้นไว้ตรงกลางมาโดยตลอด เขาจึงไม่มีทางได้รับการปกป้องคุ้มครองจากเจวี๋ยอวี่ได้เลย
อีกด้านหนึ่ง เจวี๋ยอวี่ที่ล่วงรู้เจตนาของรุ่นเซิงจึงมิได้ยั้งแรงไว้เลยแม้แต่น้อย ถึงขั้นมีเส้นสายโลหิตแผ่ออกมาจากร่างกายตนเองลามไปสู่กระบองปราบมาร ใช้การรีดเค้นกำลังแฝงเข้าโจมตีรุ่นเซิง หมายจะช่วยคลี่คลายวิกฤตให้แก่เจวี๋ยทง
ทว่า รุ่นเซิงกลับมุ่งเป้าลงมือกับเจวี๋ยทงอย่างแน่วแน่ ต่อภัยคุกคามที่มาจากด้านหลัง ทุกครั้งเขาจะตอบโต้กลับไปด้วยการฟาดพลั่วไปตรงๆ ทื่อๆ หนึ่งครั้งเสมอ
รุ่นเซิงฟื้นคืนสติมาจนถึงระดับหนึ่งแล้ว เขารู้ดีว่าเวลาตีกัน จะต้องจัดการไอ้พวกที่ต่อสู้ระยะประชิดอ่อนแอแถมยังเก่งกาจเรื่องทำให้หนังศีรษะคันยุบยิบให้ตายไปก่อน