เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 476
สายตาของหลี่จุยหย่วนตกกระทบลงบนกายทองคำพระโพธิสัตว์และกระจกทองแดงที่สองพระชราโอบอุ้มไว้ในอ้อมอก
กายทองคำพระโพธิสัตว์มิได้หล่อขึ้นจากทองคำ หากแต่ภายในถูกผนึกไว้ด้วยเจตจำนงพุทธะมหาศาล ซึ่งเป็นผลจากการสวดพระสูตรภาวนาพุทโธของพระเถระชั้นผู้ใหญ่ไม่รู้กี่รูปตลอดระยะเวลาหลายปีอันนับไม่ถ้วน
สิ่งนี้มีอานุภาพวิเศษสุดยอดต่อการสืบทอดสายธรรมแห่งพุทธะ การที่มันถูกนำออกมาในคราวนี้ ก็เพื่อใช้เป็น ‘ครรภ์เนื้อ’ ในการรองรับพระธรรมกายของพระโพธิสัตว์
หลี่จุยหย่วนไม่ได้สนใจที่จะเผยแผ่พระธรรมอันกว้างขวาง ทว่ากายทองคำพระโพธิสัตว์องค์นี้กลับมีประโยชน์มหาศาลต่อตัวเขา
หากนำมันกลับไปแล้วติดตั้งไว้ภายในอาศรมหนานทง ยามที่อาศรมทำงาน ก็จะสามารถดึงเอาเจตจำนงพุทธะนี้มาสะกดจิตชั่วร้าย สงบจิตตานุภาพ และขจัดมลทินแปดเปื้อนได้
ต้องรู้ก่อนว่า บาดแผลทางกายเนื้อเพียงอย่างเดียวนั้นมักแก้ไขได้ง่ายดาย สิ่งที่จัดการยากที่สุดและกินเวลาที่สุดก็คือมลทินและผลข้างเคียงเชิงลบที่หลงเหลืออยู่
ศพจมน้ำของรุ่นเซิง ขุนพลผีของหลินซูโหย่ว สัตว์วิญญาณของถันเหวินปิน แรงสะท้อนกลับของอาหลี... ทั้งหมดล้วนสามารถทุเลาลงได้อย่างมากภายใต้การชะโลมด้วยเจตจำนงพุทธะนี้
อาจกล่าวได้ว่า เมื่อมีกายทองคำพระโพธิสัตว์องค์นี้ อาศรมของเขาก็จะกลายเป็นสถานพยาบาลรักษาอาการบาดเจ็บอันศักดิ์สิทธิ์
เกรงว่าต่อไปในอนาคต ทุกครั้งที่จ้าวอี้เปิดเส้นทางแม่น้ำเสร็จสิ้นในแต่ละระลอกคลื่น คงต้องพาคนของตนมาแวะอาบน้ำชะล้างมลทินที่หนานทงเป็นแน่