เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 469
บทที่ 468
นับตั้งแต่ก้าวเข้าสู่คลื่นระลอกนี้มา หลี่จุยหย่วนพยายามหลีกเลี่ยงมิให้อาหลีต้องลงมืออย่างเป็นทางการมาโดยตลอด
ประการหนึ่งเป็นเพราะการใช้พลังของขวดกระเบื้องเคลือบโลหิตอย่างแท้จริงนั้นสิ้นเปลืองพลังของอาหลีอย่างยิ่ง อีกประการหนึ่งคือไม่มีความจำเป็นในความเป็นจริงที่ต้องลงมือ
ในบางสถานการณ์ อาหลีเพียงแค่เรียกมือโลหิตออกมาจากขวดกระเบื้องเคลือบโลหิตก็เพียงพอต่อการรับมือแล้ว
ทว่าก่อนที่หลี่จุยหย่วนจะนั่งลงตรงหน้าซุนชิงฮว่า สายตาสุดท้ายที่เขามองไป ก็คืออาหลี
นี่คือการฝากแผ่นหลังไว้ให้แก่กัน
การให้อาหลีอยู่ภายในค่ายกล มิใช่เพื่อรับประกันความปลอดภัยของอาหลี หากแต่หลี่จุยหย่วนต้องการให้อาหลีอยู่ข้างกายตน เพื่อรับประกันความปลอดภัยของตัวเขาเองต่างหาก
เมื่ออสูรกายก้อนเนื้อร่างมนุษย์สามสีที่ปะติดปะต่อขึ้นมาปรากฏตัวขึ้นหน้าค่ายกล ก็เป็นเพราะอาหลีลงมือในจังหวะคับขันจริงๆ จึงช่วยประคองสถานการณ์ที่จวนเจียนจะพังทลายให้มั่นคงลงได้
เพียงแต่ว่า ข้อได้เปรียบที่แท้จริงของอาหลีหาใช่การเรียกตัวตนที่เชี่ยวชาญการต่อสู้ประชิดตัวอย่างท่านแม่ทัพออกมาไม่ หากแต่เป็นสิ่งอัปมงคลที่มีความสามารถพิเศษเหล่านั้นต่างหาก