กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442
ตระกูลเฉินแห่งฉงหยา
ต้นหลิวในลานศาลบรรพชน เขียวชอุ่มสดชื่น
นับตั้งแต่ถูกนำมาปลูกไว้ที่นี่ มันก็ได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดีจากผู้เฒ่าเฉิน
ทว่าเบาะรองนั่งที่เดิมควรจะวางอยู่ข้างใน ยามนี้กลับถูกนำมาวางไว้นอกศาลบรรพชน
ผู้เฒ่าเฉินนั่งคุกเข่าอยู่บนเบาะ เบื้องหน้ามีกระถางธูปเสี่ยงทายตั้งอยู่หนึ่งใบ
เขาถือธูปหอม สะบัดเบาๆ หนึ่งครั้ง เปลวไฟก็จุดติดขึ้นเอง
หลังปักลงในกระถางธูปเสี่ยงทาย ควันขาวที่ลอยเอื่อยกลับพัดพาเข้าหาตัวผู้เฒ่าเฉินจนหมดสิ้น คล้ายมีม่านกำแพงที่ไร้รูปขวางกั้น ไม่อนุญาตให้กลิ่นควันธูปนี้ผ่านเข้าไปด้านใน
ผู้เฒ่าเฉินไม่ได้หวั่นไหว ยังคงประกอบพิธีของตนไปจนเสร็จสิ้น
ฮูหยินเฒ่าตระกูลเฉินเดินเข้ามา