กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 436
วางสายโทรศัพท์
อาหลียื่นนิ้วชี้ไปยังบุหรี่ซองนั้นบนชั้นวาง
หากภาพหยุดนิ่ง เส้นตรงที่ลากจากปลายนิ้วของเด็กหญิงจะเชื่อมต่อไปยังกึ่งกลางของซองบุหรี่นั้นได้อย่างแม่นยำ
ทว่าบนโลกใบนี้ ไม่ใช่ดวงตาของทุกคนที่จะเป็นไม้บรรทัด
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับอาหลีที่มาซื้อของที่ร้านขายของชำคนเดียวเป็นครั้งแรก เธอไม่อาจเหมือนลูกค้าขาประจำที่แค่เอ่ยปากว่า “เอาบุหรี่ซองหนึ่ง” ป้าจางก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายสูบอะไรและตนเองควรหยิบอะไร
“ซองนี้ใช่ไหม”
“หรือว่าซองนี้”
“ซองนี้สินะ แน่ใจนะ”
เด็กหญิงคาดไม่ถึงว่าตอนหยิบบุหรี่ ป้าจางจะมีขั้นตอนการโต้ตอบเพิ่มขึ้นมามากมายขนาดนี้