เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 435
บทที่ 434
พวกรุ่นเซิงออกจากโรงพยาบาลแล้ว
แม้ร่างกายจะยังไม่ฟื้นฟูโดยสมบูรณ์ แต่ภายนอกก็ดูไม่ออกแล้วว่ามีปัญหาอะไร
จ้าวอี้ “ไอ้แซ่หลี่นี่จริงๆ เลย วันที่พวกเอ็งออกจากโรงพยาบาลก็ไม่บอกว่าจะมารับสักหน่อย อย่างน้อยๆ ก็น่าจะหาประทัดสองท่อนมาจุดขับไล่เสนียดจัญไรบ้างสิ”
ถันเหวินปิน “เมื่อวานพี่เสี่ยวหย่วนมาบอกแล้วครับ เช้านี้เขาต้องไปเป็นเพื่อนวิศวกรหลัวเข้าประชุมทั้งวันที่ตัวเมืองจี๋อัน ทางฝั่งนี้จะถอนตัวแล้ว แต่ยังต้องจัดเตรียมคนเฝ้าดูความคืบหน้าการก่อสร้างอยู่ครับ”
คนที่สามารถสั่งย้ายไปได้ทุกที่ตามต้องการ คือกองกำลังรบชั้นยอด ทว่าสำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว การได้อยู่เฝ้าไซต์งานก็นับเป็นโอกาสฝึกฝนเพื่อก้าวขึ้นมาทำงานอย่างโดดเดี่ยวได้เหมือนกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งโครงการที่มีลักษณะพิเศษเช่นนี้
จ้าวอี้ “บนรถแทรกเตอร์กูเตรียมเตาย่างกับเนื้อไว้แล้ว พวกเรามาฉลองกันเองดีกว่า มา อาโหย่ว มาช่วยกูยกของหน่อย”
หลินซูโหย่ว “ที่นี่มีโรงอาหาร—”
จ้าวอี้ “โรงอาหารจะไปสบายเหมือนย่างกินเองได้ยังไง เอ็งเชื่อฝีมือกูสิ เพื่อนร่วมงานท้องถิ่นในทีมขนส่งของกู เพิ่งเอาอาหารจานเด็ดแบบฉบับตงเป่ยแท้ๆ จากที่บ้านมาฝากกูจานหนึ่ง”