เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 423
หลี่จุยหย่วนปิดหนังสือในมือลง เงยหน้ามองหลินซูโหย่วที่ถูกถันเหวินปินหลอกเสียจนงุนงงเป็นไก่ตาแตก
ไส้กรอกแดงที่ลู่ยีเคยเอามาที่หอพักล้วนผลิตจากโรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์ เป็นของที่โรงงานจ่ายชดเชยแทนเงินเดือนให้พ่อแม่เขาตอนที่ผลประกอบการย่ำแย่ จะไปชิมเจอว่ารสชาติเหมือนกับของบ้านคนธรรมดาได้อย่างไร
เป็นเพราะถันเหวินปินหูดี เมื่อครู่ตอนคุณลุงคุณป้าที่ตากไส้กรอกแดงในลานบ้านคุยกันได้เอ่ยถึงลู่ยีลูกชายของตนต่างหาก
ก่อนหน้านี้ลู่ยีกำลังง่วนอยู่ในครัว แว่วได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากในลานบ้าน พอเดินออกมาดูก็พบว่าเป็นอาโหย่วจริงๆ เขาจึงรีบวิ่งเข้ามาเชื้อเชิญทุกคนลงจากรถไปเป็นแขกที่บ้านอย่างอบอุ่นทันที
ทีมที่เซวียเลี่ยงเลี่ยงกับวิศวกรหลัวนำมายังมาไม่ถึงจี๋อัน ตอนนี้หลี่จุยหย่วนยังไม่มีที่ให้ไปรายงานตัว จึงตอบรับคำเชิญ
ถันเหวินปินไปจ่ายค่ารถกับคนขับรถบรรทุก ยืนเท้าสะเอวเหลียวมองหน้าหลัง ในตำบลดูเหมือนจะห่างไกลความเจริญ จะหาร้านซื้อของฝากติดไม้ติดมือสักร้านก็ยังไม่มี
ลู่ยีมองออก จึงเอ่ยขึ้นตรงๆ ว่า “นายอย่ามาเล่นมุกนี้เชียวนะ”
ถันเหวินปินยิ้มพลางเอ่ยว่า “เฮ้อ ก็กำลังรอให้นายพูดเองอยู่นี่ไง ฉันจะได้กล้าเดินตัวเปล่าเข้าไปแบบไม่เคอะเขิน”
บ้านของลู่ยีอยู่ที่ฮาร์บิน ที่นี่เป็นบ้านยายของเขา