กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 422
เป้เดินป่าหลุดหายไป รุ่นเซิงคิดจะเร่งความเร็วตามสัญชาตญาณเพื่อไปเอากลับคืนมา
ของในเป้ของเขาไม่สำคัญ แต่อะไรๆ ในเป้ของเสี่ยวหย่วนมีค่ามาก
“พี่รุ่นเซิง ช้าลงหน่อยครับ”
รุ่นเซิงชะลอการเคลื่อนไหวลง
ในฐานะหัวขบวน ความเร็วของรุ่นเซิงก็คือความเร็วของทั้งกลุ่ม
หลี่จุยหย่วนกำลังพยายามหน่วงจังหวะลงให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ในขอบเขตที่สมเหตุสมผล
《หนังสือไร้อักษร》เข้าไปแล้ว เด็กหนุ่มต้องยื้อเวลาให้ ‘มัน’ อีกสักหน่อย
พอมาถึงปากทางเข้าลำธารหุบเขา รุ่นเซิงก็เริ่มใช้ทวารปราณต้านทานคลื่นใต้น้ำที่ปั่นป่วนอยู่ใต้ร่าง ถันเหวินปินและหลินซูโหย่วเพื่อเป็นการประหยัดแรง จึงยื่นมือข้างหนึ่งออกไปจับแขนของรุ่นเซิงไว้เช่นกัน
“ดำลงไปเถอะครับ”