เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 414
จันทร์กระจ่างดาวเบาบาง
จ้าวอี้เดินทางมาถึงหนานทง
เวลาครึ่งมวนยาเส้นนั้น คือความสงวนท่าทีสุดท้ายของจ้าวอี้
นับตั้งแต่พื้นรองเท้าเหยียบขยี้ก้นบุหรี่บนพื้นให้ดับลง จ้าวอี้ก็ไม่รั้งรอแม้แต่วินาทีเดียว ขับรถด้วยตนเอง มุ่งหน้าจากเขาหลูซานมายังหมู่บ้านซือหยวนด้วยความเร็วสูงสุด
รถแล่นเข้าสู่ทางเดินแคบๆ จอดเทียบสนิท จ้าวอี้ก้าวลงจากรถ
ก่อนหน้านี้เขาเคยพูดกับเจ้าคนแซ่หลี่อย่างจริงจังเป็นงานเป็นการว่า ในระลอกคลื่นคราวก่อนเขาฟันกำไรก้อนโตมาได้ ย่อมต้องใช้จังหวะชีวิตปกติมาเสพสุขให้เต็มคราบ ย่อยสลายให้หมดจด ในระยะนี้ เขาไม่อยากเข้าไปพัวพันกับระลอกคลื่นความเข้มข้นสูงของเจ้าคนแซ่หลี่อีกแล้ว
ผลลัพธ์คือ ไม่รู้ว่าเป็นอารมณ์ความรู้สึกที่เอาชนะเหตุผล หรือเหตุผลที่เอาชนะอารมณ์ความรู้สึก สรุปสั้นๆ คือ เขาก็ยังคงมาอยู่ดี
เดินขึ้นมาบนลานบ้าน ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวบนระเบียงชั้นบน
จ้าวอี้หยุดฝีเท้าลงเป็นพิเศษ