เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 366
บทที่ 366
สิ่งที่อยู่ในมือของหลี่จุยหย่วน คือเศษเสี้ยวดวงวิญญาณของจ้าวอู๋ย่าง
แม้มิใช่ดวงวิญญาณอันสมบูรณ์ ทว่าการนำมาช่วยยกระดับฐานะให้อวี๋ตี้เป่ยชั่วคราว เพื่อเติมเต็มกระแสพลังแห่งราชามังกรเฮือกนั้น ก็นับว่าเหลือเฟือเกินพออย่างแน่นอน
อย่างไรเสีย ราชามังกรผู้มีพื้นเพมาจากสามัญชนผู้นี้ สิ่งที่ไม่ขาดแคลนที่สุด ก็คือจิตวิญญาณแห่งความทรหดอดทนและมุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ย่อท้อ
ในกาลก่อน ยามที่ตระกูลจ้าวแห่งจิ่วเจียงล่มสลาย เป็นเศษเสี้ยวดวงวิญญาณของราชามังกรตระกูลจ้าวที่เลือกหลี่จุยหย่วนด้วยตนเอง ในความสลัวรางแห่งชะตากรรม ยังได้ทอดถอนใจออกมาประโยคหนึ่งว่า:
วิญญาณบ้านเจ้าก็ไม่เหลือแล้วสินะ
จ้าวอู๋ย่างวางแผนการไว้ก่อนตาย ยอมสละร่างเนื้อของตนเองเพื่อสะกดสังหารมังกรกิเลนน้ำชั่วร้าย หลังความตายหาได้ใส่ใจที่การสืบทอดของตระกูลตนต้องขาดสะบั้น กลับนึกเวทนาสงสารเด็กบ้านอื่น
ยิ่งไปกว่านั้น เด็กคนนี้ยังเป็นตัวการใหญ่ที่ทำลายล้างการสืบทอดของตระกูลตนเองอีกด้วย
หลี่จุยหย่วนย่อมรู้ซึ้งดีว่าดวงวิญญาณราชามังกรมีความสำคัญเพียงใด การมีสิ่งนี้คุ้มครองกาย ตนไม่เพียงได้รับโชควาสนาคุ้มภัยอยู่ตลอดเวลา ทว่าในจิตสำนึกยังเพิ่มวิธีการรับมือศัตรูขึ้นมาอีกหนึ่งทาง