กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 364
เลือดสดๆ ตรงหางตาของอวี๋ตี้เป่ย ยังคงไหลรินอยู่
เปลือกตาของเขากระตุกไหวไม่หยุด
ทว่าดวงตาคู่นี้ กลับยังคงไม่ยอมลืมขึ้นมาเสียที
ต่อเรื่องนี้ สุนัขสีเหลืองตัวเล็กไม่เพียงไม่มีความผิดหวังเลยแม้แต่น้อย ทว่ากลับแลบลิ้น อ้าปากสุนัข หัวเราะอย่างมีความสุขยิ่งกว่าเดิม
เพราะว่า ยิ่งอวี๋ตี้เป่ยไม่ยอมลืมตาขึ้นมาเท่าไร ก็ยิ่งพิสูจน์ให้เห็นว่า:
นายท่านที่แท้จริงของมันหยวนเป่า กลับมาแล้ว!
ในการรับรู้ของมัน นายท่านของมัน ไม่ว่าจะเผชิญกับความล้มเหลวเพียงใด แบกรับบาดแผลสาหัสแค่ไหน ก็จะลืมตาขึ้น ยืนหยัดขึ้นมา และต่อสู้ต่อไปในวินาทีถัดไปเสมอ
ครั้งนี้ ก็เช่นเดียวกัน
ความตาย ก็ไม่อาจขัดขวางการฟื้นตื่นขึ้นมาอีกครั้งของนายท่านได้