เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 338
ทุกวันก่อนฟ้าสว่าง ลุงฉินจะแบกจอบลงแปลงนา
สาเหตุหลักเป็นเพราะตอนกลางวันลุงฉินยังต้องรับหน้าที่ส่งของให้ที่บ้าน ดังนั้นงานในแปลงนาจึงต้องทำให้เสร็จเรียบร้อยทั้งเช้าและเย็น
ยามที่รุ่นเซิงอยู่บ้าน ก็จะตามลุงฉินไปที่แปลงนาด้วย
ทุกวันตรงเวลาไม่เคยคลาด เซียงซ่านก็จะแบกเครื่องมือการเกษตรมารวมตัวด้วยเช่นกัน
สำหรับเซียงซ่านแล้ว หลังจากผ่านพายุฝนลมคลื่นบนแม่น้ำมา ชีวิตเร้นกายในชนบทเช่นนี้กลับกลายเป็นการเสพสุขอย่างหนึ่ง อีกทั้งยังได้ลงนาพร้อมกับใต้เท้าฉินลี่ทุกวัน ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ ที่ดินที่ปลูกอยู่นี้ยังเป็นที่ดินของหลี่ซานเจียง
เพียงแต่ช่วงนี้ แม้ลุงฉินจะยังคงให้รุ่นเซิงตามมาเหมือนเคย แต่กลับไม่ยอมให้รุ่นเซิงร่วมลงแรงด้วย ทำเพียงให้รุ่นเซิงยืนเฉยๆ อยู่ในแปลงนา
รุ่นเซิงว่าง่ายยิ่ง สั่งให้ยืนเขาก็ยืน ไม่ใช่เพราะอยากอู้งาน แต่เป็นเพราะช่วงนี้เขามักจะควบคุมเรี่ยวแรงในมือตนเองไม่อยู่บ่อยครั้ง
แค่ดายหญ้าง่ายๆ ก็ยังเผลอทุบจนเป็นหลุมได้ เครื่องมือการเกษตรยิ่งพังเสียหายบ่อยครั้ง
เครื่องมือทำกินของบ้านอื่นซ่อมแล้วซ่อมอีกลูกหลานยังสืบทอดต่อไปได้ ทว่าเครื่องมือทำกินของบ้านหลี่ซานเจียง ระยะนี้เปลี่ยนใหม่ยกชุดทั้งหมด