เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 323
ชั่วพริบตานั้น คล้ายกับว่าคนอื่นๆ ในลานเรือนแห่งนี้ได้อันตรธานหายไปจนสิ้น หลงเหลือเพียงเด็กหนุ่มและบ่อน้ำตรงหน้าเขาเท่านั้น
สิ่งนั้นพุ่งทะยานตรงขึ้นมาจากก้นบ่อ ดุจจะแหวกทะลวงปากบ่อออกมาด้วยท่วงท่าที่ดุดันเกรี้ยวกราดที่สุด
แรงกดดันและกลิ่นอายทั้งหมดที่มันพกพามา ในชั่วขณะนี้ ล้วนพุ่งเป้ามายังเด็กหนุ่มแต่เพียงผู้เดียว
คนธรรมดาย่อมไม่อาจทนรับการมุ่งเป้าโจมตีเช่นนี้ได้อย่างเด็ดขาด สติสัมปชัญญะจะถูกบดขยี้แหลกสลายไปในพริบตา กลายเป็นคนบ้าที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความหวาดกลัวไปตลอดกาล
สองตาของหลี่จุยหย่วนค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น เด็กหนุ่มไม่เพียงแต่ไร้ซึ่งความหวาดกลัว กระทั่งยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่า ‘อีกฝ่าย’ เอาความกล้ามาจากไหนถึงได้กล้ามาท้าทายตน
หากเจ้าเป็นตัวเจ้าในวันวาน พญาเจียวดำตัวร้ายกาจที่เคยก่อคลื่นลมอาละวาดสองฝั่งแม่น้ำในจิ่วเจียงตัวนั้น เช่นนั้นข้าก็คงจะเลือกใช้วิธีรับมือที่แตกต่างออกไปตามการรับรู้ถึงพลังความแข็งแกร่งอันแท้จริงของเจ้า
ทว่าเจ้าในยามนี้ เป็นเพียงแค่เศษเสี้ยววิญญาณที่หลงเหลือ ไร้ร่างเนื้อ กระทั่งวิญญาณที่พอดูเป็นรูปเป็นร่างสักหน่อยก็ยังไม่มี แค่นี้ ยังกล้ามากำแหงเบื้องหน้าข้าอีกงั้นหรือ?
ไม่ว่าจะเทียบพลัง หรือเทียบระดับชั้น เจ้าล้วนอยู่ต่ำกว่าข้าทั้งสิ้น
ดังนั้น