เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 324
อาผิงไปทำกับข้าวแล้ว
หลินซูโหย่วไปช่วย
หลี่จุยหย่วนถือกระดาษและพู่กัน นั่งอยู่บนฝาบ่อ เขียนๆ วาดๆ
ในเมื่อมีคนแซ่หลี่อยู่ จ้าวอี้จึงขี้เกียจจะใช้สมอง เขาหดตัวลงบนรถเข็น หรี่ตารับแดดอุ่นๆ
ในครัว มีเสียงพูดคุยหัวเราะของอาผิงกับหลินซูโหย่วแว่วมาเป็นระยะ
อันที่จริง เมื่อได้คลุกคลีกันมากขึ้น ก็โทษอาโหย่วไม่ได้เลยที่จนถึงป่านนี้ยังไม่รู้ว่าสติปัญญาของอาผิงเป็นอย่างไร
คนจำนวนมากเมื่อแก่ตัวลง ก็จะกลายเป็นเหมือนเด็กแก่ๆ
คนวัยอย่างอาผิง ที่ยินดีพูดคุยหัวเราะกับคนหนุ่มสาว ประกอบกับการแต่งเนื้อแต่งตัวที่ประณีตทะมัดทะแมง จึงง่ายมากที่จะทำให้คนคิดว่าเธอกำลังลดตัวลงมาคุยด้วยความเอ็นดู เป็นคนมีปัญญาสูง
กับข้าวทำเสร็จแล้ว เป็นอาหารตามบ้านธรรมดา คงพูดไม่ได้ว่าหรูหราอุดมสมบูรณ์นัก แต่สี กลิ่น และรสชาติครบครัน ข้าวสวยหุงไว้ค่อนข้างเยอะ