เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290
เหลียงเยี่ยนยกแขนซ้ายขึ้นตั้ง นิ้วมือซ้ายขยับร่ายมุทราอย่างต่อเนื่อง เหลียงลี่กำมีดสั้นในมือขวา ปลายคมมีดขยับปรับเปลี่ยนทิศทางตามการคำนวณของพี่สาวไม่หยุดหย่อน
สองพี่น้องประสานงานกันอย่างรู้ใจเฉกเช่นในอดีต พยายามเสาะหาจุดอ่อนของม่านหมอกพิษผีผืนนี้
ขอเพียงหาจุดอ่อนพบ มีดสั้นก็จะพุ่งทะยานออกไป ฉีกเปิดรอยแยกตรงนั้น แล้วสองพี่น้องก็จะสามารถหลุดพ้นจากวงล้อมได้
ภารกิจของพวกเธอมีเพียงแค่เฝ้าดูแลหลุมศพที่นี่ไม่ให้ถูกทำลายจากภายนอกเท่านั้น แต่หากภายในเกิดความเปลี่ยนแปลงพิสดารอะไรขึ้นมา ย่อมไม่ใช่เรื่องที่พวกเธอต้องรับผิดชอบ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้จ้าวอี้ก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ พวกเธอจึงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องเอาชีวิตเข้าแลก
ทว่าไม่ช้า คิ้วของเหลียงเยี่ยนก็ขมวดมุ่นเข้าหากันแน่น: "มันกำลังเปลี่ยน เปลี่ยนเร็วมาก"
สีหน้าของเหลียงลี่ก็พลอยเคร่งขรึมลงตามไปด้วย
ม่านหมอกพิษผีที่สามารถแปรเปลี่ยนได้ ย่อมหมายความว่ามีคนบงการอยู่แต่เพียงผู้เดียว เห็นได้ชัดว่าก็คือผู้ที่กำลังจะปีนขึ้นมาจากหลุมศพนั่นเอง
ก่อนหน้านี้ตอนที่ค่ายกลระเบิดออก เศษผ้าใบพลาสติกปลิวกระจายว่อนไปทั่ว ในเวลานี้ เมื่อดินในหลุมศพยังคงทรุดตัวลงอย่างต่อเนื่อง ร่างที่ยืนอยู่ข้างในก็ยิ่งปรากฏชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
อินเหมิงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ลวดลายสีดำเส้นแล้วเส้นเล่าลากยาวลงมาจากหน้าผากของเธอ แผ่ขยายปกคลุมไปจนแทบจะทั่วทั้งร่าง ภายในเบ้าตาของเธอเต็มไปด้วยหมอกควันสีเทาหม่นที่ม้วนตัวไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง