เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 291
อันที่จริงแล้ว ตัวเจ้าของสุสานเองไม่ได้มีพลังอำนาจอะไรเลย หากไม่ถูกรบกวนจากโลกภายนอก เขาก็เป็นเพียงศพธรรมดาๆ ร่างหนึ่งที่ถูกฝังไว้ ณ ที่แห่งนี้ และด้วยเหตุนี้ ความยากและต้นทุนในการเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นหุ่นเชิด จึงไม่ได้สูงส่งอะไรเลย
เพียงแต่ ด้วยการรองรับที่พิเศษของสรีระของเขา ทำให้ภายในร่างของเขาไม่เพียงแต่มีประกายแสงสามสีดำรงอยู่เท่านั้น ทว่าในแววตายังหมุนเวียนประกายแสงสีทองแห่งพุทธะออกมาอีกด้วย ด้วยความบังเอิญสารพัดประการ จึงทำให้หุ่นเชิดร่างนี้ ครอบครองพลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งยวด
โอกาสเช่นนี้ นับว่าพบพานได้แต่ไม่อาจเสาะหา ต้องอาศัยทั้งจังหวะเวลา ชัยภูมิ และความขัดแย้งของบุคคลพร้อมสรรพ
จ้าวอี้ถึงกับรู้สึกว่า ทั้งชีวิตนี้ของตน คงไม่มีทางได้พบเจอเป็นครั้งที่สองอีกแล้ว
ทว่า สิ่งแรกที่เขาต้องทำในตอนนี้ ก็คือการส่งร่างเนื้อที่แท้จริงของตนเองออกไปให้พ้นเสียก่อน
ต่อไป หากในห้องสุสานอันคับแคบนี้เกิดการลงมือห้ำหั่นกันอย่างเต็มรูปแบบขึ้นมา ร่างเนื้อของตนย่อมต้องพลอยรับเคราะห์ไปด้วยอย่างแน่นอน
อาจเป็นเพราะยามนี้ 'ภายในร่าง' กำลังหมุนเวียนพลังอันทรงอานุภาพและสับสนวุ่นวายหลากหลายสาย ความรู้สึกที่ถูกเติมเต็มจนเอ่อล้นเช่นนี้มันช่างชวนให้เคลิบเคลิ้มฮึกเหิมเกินไป จนทำให้จ้าวอี้ในตอนนี้ ไม่ว่าจะมองร่างเนื้อที่แท้จริงของตนอย่างไร ก็รู้สึกขัดหูขัดตาไปหมด