เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 269
บทที่ 269
ถันเหวินปินยืนอยู่บนลานหน้าบ้าน หูกระตุกเล็กน้อย แม้จะอยู่ค่อนข้างไกล ทว่ายังคงได้ยินบทสนทนาระหว่างผู้เฒ่าหลี่กับจ้าวอี้ได้อย่างชัดเจน
เมื่อได้ยินว่าจ้าวอี้ตอบตกลงที่จะพาคนไปแสดงในงานศพช่วงบ่ายอย่างไม่ลังเล ถันเหวินปินก็ไม่ได้รู้สึกน่าขันเลยแม้แต่น้อย หากแต่ทอดถอนใจออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจว่า
"นายน้อยจ้าวคนนี้ของเรา เป็นยอดคนจริงๆ"
เฉินหลินเดินตัวสั่นงันงกเข้าไปในครัวเพื่อช่วยป้าหลิวเตรียมอาหารแล้ว หลินซูโหย่ว่วจึงเดินเฉียดเข้ามาข้างกายถันเหวินปิน เมื่อได้ยินคำพูดนั้นก็ตอบกลับไปว่า
"นั่นก็เพราะถูกพี่ปินดักหลุมไว้จนมุมไม่ใช่หรือครับ"
ถันเหวินปินส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "นั่นเป็นเพราะมีพี่เสี่ยวหย่วนอยู่ต่างหาก หากไม่มีพี่เสี่ยวหย่วน พวกเราคงถูกจ้าวอี้ปั่นหัวเล่นจนตายไปนานแล้ว"
หลินซูโหย่ว่วขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่าก็ไม่ได้โต้แย้ง
สามารถวิพากษ์วิจารณ์นิสัยใจคอของเจ้าสามตาได้ ทว่าไม่อาจกังขาในความสามารถของเขาได้เลย