เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 268
บทที่ 268
"ไอ้โจรขันที—"
จ้าวอี้กดตัดสายทิ้ง
เขาคิดไม่ถึงว่าไอ้แซ่หลี่จะอาศัยอยู่ร่วมกับหญิงชราท่านนั้น แต่พอรู้เข้าตอนนี้ ก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลแล้ว
ตระกูลของหญิงชราในยามนี้ผู้คนร่อยหรอนัก ประกอบกับพรสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวของไอ้แซ่หลี่ จะรักใคร่เอ็นดูเหมือนหลานแท้ๆ ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่สุด
หากเขา จ้าวอี้ เป็นผู้อาวุโสของไอ้แซ่หลี่ ก็คงจะหลงรักเด็กฉลาดคนนี้จนแทบคลั่งเหมือนกัน
เพียงแต่ว่า ตอนนี้ถันเหวินปินรีบร้อนขุดหลุมดักเขาเสียแล้ว แถมยังขุดได้ตรงจุดตายพอดี ทำให้จ้าวอี้ต้องกลับมาทบทวนท่าทีที่ตนมีต่อถันเหวินปินใหม่อีกครั้ง
เพราะอย่างไรเสีย ขุนนางฝ่ายพลเรือนในยุคโบราณ นอกจากจะอยู่ร่วมโลกกับพวกขันทีไม่ได้แล้ว ก็ยังมีอีกเส้นทางหนึ่ง นั่นคือการผูกมิตรกับขันทีจนกลายเป็นพรรคพวกเดียวกัน
ด้านหลังของจ้าวอี้ เหลียงเยี่ยนและเหลียงลี่ต่างสะพายกระเป๋าใบใหญ่คนละใบ สองมือก็หิ้วกระเป๋าเดินทางใบโตอีกคนละใบ