เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247
ไอ้สามตานี่ทำไมถึงตามรังควานไม่เลิกรา เจอหน้าได้ตลอดเวลาเลยนะ?
ในวินาทีถัดมา หลินซูโหย่ว่วก็เริ่มคาดหวังให้อีกฝ่ายประสบอุบัติเหตุอะไรสักอย่างในอารามเต๋าแห่งนี้ขึ้นมาจริงๆ
ทว่าไม่นานนัก หลินซูโหย่ว่วก็เกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาในก้นบึ้งหัวใจเพราะความคิดนี้
ลึกๆ แล้วเขาเป็นคนจิตใจดีงาม คิดว่าแม้ไอ้สามตาจะน่ารังเกียจ แต่ความผิดก็ไม่ถึงตาย ตนไม่ควรไปแช่งเขาเช่นนั้น
จากนั้น ความคิดฟุ้งซ่านทั้งมวลก็ถูกขับไล่ออกจากสมองของหลินซูโหย่ว่ว
เพราะจู่ๆ เขาก็ตระหนักขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง นั่นก็คือ ด้วยความสามารถของไอ้สามตา เป็นไปไม่ได้ที่จะมาพลาดท่าเสียทีในสถานที่พรรค์นี้
เบื้องหน้า จ้าวอี้ดึงสายตากลับ แล้ววิ่งเข้าไปในอารามเต๋า
ส่วนหลินซูโหย่ว่วก้มหน้าลง เริ่มจดบันทึกลงในสมุด
พี่ปินเคยล้อเลียนไว้ว่าไอ้สามตาคือหัวหน้ากองพันส่งกำลังบำรุงนอกสังกัดของบ้านเรา