เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222
หลินซูโหย่ว่วได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจึงเดินออกมาจากห้องผู้ป่วยข้างๆ พอเห็นเด็กสาวที่ปรากฏตัวขึ้นที่นี่ เขาก็ถึงกับยืนอึ้งไปทั้งตัว
อินเหมิงเองก็ประหลาดใจมาก เธอคาดไม่ถึงว่าพี่เสี่ยวหย่วนจะพาอาหลีมาด้วย
อันที่จริง สาเหตุที่เมื่อก่อนอาหลีไม่ออกไปไหนมาไหน เป็นเพราะอาการป่วยทำให้เธอต่อต้านการสัมผัสกับคนนอก ทว่าอาหลีไม่ได้ออกไปไหนไม่ได้
เมื่อก่อนตอนที่เด็กหนุ่มเรียนมัธยมปลายในตำบลสือกั่ง อาหลีมักจะนั่งรถสามล้อของรุ่นเซิง หาตรอกเงียบๆ สักแห่งแอบอยู่ เพื่อรอเด็กหนุ่มเลิกเรียนแล้วกลับบ้านด้วยกัน
สถานีอนามัยตอนดึกสงัดมีคนไม่มาก ผู้ป่วยต่างก็อยู่ในห้องพักของตน ก่อนหน้านี้ตอนที่อาหลีเดินผ่านระเบียงทางเดิน ลมหายใจจะถี่กระชั้นขึ้นมาบ้างเล็กน้อย แต่ขอเพียงมีเด็กหนุ่มอยู่ข้างกาย เธอก็สามารถทนรับมันได้ทั้งหมด
ตอนที่หลี่จุยหย่วนกลับไปบอกสถานการณ์แก่เด็กสาว เด็กสาวก็วางเรื่องในมือลงทันที และเป็นฝ่ายยื่นมือไปกุมมือของเด็กหนุ่มไว้ก่อน
ส่วนเรื่องนี้จะเป็นระลอกคลื่นหรือไม่ และจะดึงอาหลีเข้ามาพัวพันด้วยหรือเปล่านั้น เรื่องนี้ไม่ต้องกังวลเลยสักนิด เพราะเดิมทีอาหลีก็ร่วมเปิดเส้นทางแม่น้ำเคียงข้างตนเองมาโดยตลอดอยู่แล้ว
จ้าวอี้เคยบอกว่า คนเฒ่าคนแก่ผู้มีฐานะสูงส่งท่านหนึ่งในตระกูลของเขาเคยฝัน ในฝันมีมังกรสองตัวเหาะเหินข้ามแม่น้ำเก้าสายบนท้องฟ้า ผู้เฒ่าท่านนั้นมองว่าเป็นนิมิตมงคล จึงฝ่าฝืนเสียงคัดค้านของทุกคน แล้วส่งเทียบสู่ขอที่มีลักษณะขอแต่งงานไปถึงมือของย่าหลิวโดยตรง