เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 218
บทที่ 218
ระเบียงชั้นสอง ในวิทยุที่แขวนอยู่บนผนังและมีแผ่นไม้บางห่อหุ้มป้องกันไว้ กำลังเปิดรายการของซ่านเถียนฟาง เรื่อง 《เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม》 ตอนที่ 12:
"หนูทะลวงพิภพหวนคืนสู่บ้านเกิดยึดสันเขา ผีอัสนีบาตผละจากบ้านตามหาพ่อบุญธรรม"
หลี่ซานเจียงเอนกายเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้หวายอย่างสบายอารมณ์ มือซ้ายคีบบุหรี่ไว้หนึ่งมวน มือขวาถือถ้วยชาเคลือบใบใหญ่ที่ชงเปลือกส้มแห้งไว้
ยังไม่ย่างเข้าฤดูร้อน อากาศไม่ร้อน จึงไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีมือว่างพอจะถือพัดสาน
"ปู่ทวด ดื่มยาครับ"
"โอ้ ได้สิ"
หลี่ซานเจียงรับชามยามา เป่าเบาๆ แล้วค่อยๆ จิบทีละคำอย่างจนใจ ยานี้ขมเหลือทนจริงๆ ทว่าอย่างไรก็เป็นน้ำใจของเหลนชายตนเอง ต่อให้ขมเพียงใดก็ต้องดื่มลงไปให้หมด
ทางด้านนี้ หลี่ซานเจียงเพิ่งดื่มไปได้เพียงหนึ่งในสาม หลี่จุยหย่วนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ดื่มยาหมดไปแล้วหนึ่งชาม และยกชามที่สองขึ้นมาดื่มต่อ