เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217
บทที่ 217
หลี่จุยหย่วนจำได้ว่าเมื่อคืนอาหลีสวมชุดนอนสีขาวเดินมา ตอนนี้เปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงสีแดงแล้ว แสดงว่าระหว่างนั้นเด็กหญิงเคยแวะกลับไปแต่งหน้าแต่งตัวที่เรือนฝั่งตะวันออกเป็นพิเศษ
เธอกล้าที่จะผละออกไป หมายความว่าเธอรู้แจ้ง ว่าเขากลับมาแล้ว
เธอยิ่งรู้ดีว่า หลังจากเด็กหนุ่มตื่นขึ้นมา สิ่งที่เขาต้องการคืออะไร
ความเคยชินมากมายระหว่างพวกเขาสองคนในอดีต แม้ทั้งหมดจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ ทว่าก็ได้รับการดูแลทะนุถนอมและประคับประคองไว้อย่างพิถีพิถันมาโดยตลอด ราวกับวิหคในป่าหมอก ที่หวงแหนร่องรอยสัญลักษณ์ที่ทิ้งไว้บนต้นไม้ทุกต้น และสัญลักษณ์นี้ ก็รวมถึงตัวตนของกันและกันด้วย
หลี่จุยหย่วนก้าวลงจากเตียง เดินมาตรงหน้าเด็กหญิง ค่อยๆ ก้มหน้าลง เขากำลังค้นหา
สายตาของเด็กหนุ่มและเด็กหญิงสบประสานกัน จากนั้น หน้าผากของทั้งสองก็แตะแนบชิดกันเบาๆ
ในแววตาของเด็กหญิง หลี่จุยหย่วนมองเห็นตนเอง
ในบางครั้ง แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังหลงทาง ไม่เพียงแยกความฝันกับความเป็นจริงไม่ออก ทว่ายังเลอะเลือนในการรับรู้ตัวตนของตนเองอีกด้วย