เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 208
“แกร๊ก—”
บนพื้นมีเสียงเสียดสีที่ไร้รูปดังขึ้น สิ่งที่พัดตามมายังมีลมหยินสายแล้วสายเล่าที่พัดกรรโชกจากล่างขึ้นบน
ทุกสรรพสิ่งในโลกความเป็นจริงไม่ได้เกิดความเปลี่ยนแปลงใดๆ ทว่าหากเปิดการเดินบนเส้นทางสู่ยมโลก ก็จะมองเห็นแผ่นกระเบื้องปูพื้นตรงฝั่งด้านในของประตูหอคอยยุบตัวลงจุดหนึ่ง
เผยให้เห็นบันไดสีดำทอดตัวลงสู่เบื้องล่าง
คนไร้หน้าเห็นดังนั้น ก็ลอยละล่องมาถึงตรงนี้ เขาเอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า
“ข้าถูกกักขังอยู่ที่นี่มาเนิ่นนานหลายปี ถึงกับไม่เคยค้นพบเลยว่าที่นี่มีบันไดทอดลงสู่ด้านล่าง”
หลี่จุยหย่วน “เจ้าจะลงไปด้วยกันหรือไม่”
คนไร้หน้าส่ายหน้า ใบหน้าที่ไร้เครื่องหน้าของเขาในเวลานี้ คล้ายจะหมุนเวียนอารมณ์อันซับซ้อนนานัปการออกมาได้ ทว่าสุดท้ายแล้ว ก็ทำเพียงทอดถอนใจออกมาคำหนึ่ง
“ตอนนี้ ข้าเพียงแค่อยากเหาะเหินบรรลุเซียนเท่านั้น”