กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 206
“เจ้าเอาจริงหรือ”
“เจ้าคิดว่าตอนนี้เป็นเวลาล้อเล่นหรือไง”
“แต่นี่เป็นหนังหน้าบรรพชนของข้านะ”
“เจ้าก็ไม่ได้เป็นลูกกตัญญูอะไรนักหนาหรอก”
“ที่ข้าพอจะรักษาตัวตนไว้ได้อย่างยากลำบากตอนใช้หนังหน้าบรรพชน ก็เพราะข้ามีสายเลือดของบรรพชน คนนอกอย่างเจ้า ขืนเอาไปแปะเข้า ย่อมตกอยู่ในภวังค์หลงลืมตัวตน”
“เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องยุ่ง เอาของมา”
“เพราะที่นี่เป็นผังโครงสร้างที่บรรพชนสร้างขึ้น หนังหน้าของท่านอยู่ที่นี่จึงมีความหมายและอานุภาพพิเศษ มันจะส่งผลให้กฎเกณฑ์สั่นสะเทือน ทำให้มีความคิดฟุ้งซ่านรบกวนมากมายหลั่งไหลเข้ามาพร้อมกัน...”
“จะให้หรือไม่ให้”
“ให้!”