เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 169
บทที่ 169
ภาพเหตุการณ์ที่ชุยฮ่าวบันทึกไว้ในสมุดบันทึก บัดนี้ได้ปรากฏซ้ำขึ้นตรงหน้าของหลี่จุยหย่วน
ไม่ใช่ในตึกดิน ไม่ใช่ยามค่ำคืน ทว่ากลับเป็นกลางวันแสกๆ ในที่โล่งแจ้ง
นี่เป็นเครื่องพิสูจน์อีกครั้งว่า เหล่าเปี้ยนผอไม่ใช่ตัวละครกระจอกงอกง่อยประเภทที่ทำได้เพียงสร้างความเคลื่อนไหวหลอกหลอนคนในสภาพแวดล้อมคับแคบมืดทึบอย่างแน่นอน ขอบเขตอาณาเขตหลักของเธอนั้น กว้างขวางเป็นอย่างยิ่ง
เสียงเครื่องยนต์ของรถแทรกเตอร์ดังสนั่น กำลังมุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของหมู่บ้าน
บนเนินเขา รุ่นเซิงกำลังรอคอยคำสั่งจากเสี่ยวหย่วน
หลี่จุยหย่วนนิ่งเงียบไปเนิ่นนาน
ในสมองของเด็กหนุ่มเวลานี้ ไม่ได้กำลังกังวลถึงความปลอดภัยของเซวียเลี่ยงเลี่ยงและหลินซูโหย่ว่ว อย่างน้อย นั่นก็ไม่ใช่ภารกิจเร่งด่วนอันดับแรก
สิ่งที่เขาครุ่นคิดอย่างหนักคือ หากตัวเขาและรุ่นเซิงที่นั่งอยู่บนรถแทรกเตอร์เป็นสิ่งอัปมงคลจริง แล้วทำไมหลินซูโหย่ว่วถึงสามารถนั่งคุยประจันหน้ากับพวกเขาได้โดยไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย?