กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170
บทที่ 170
อินเหมิงนั่งอยู่บนราวระเบียงชั้นสอง ในมือถือถุงบ๊วย เธอทำหน้าที่เฝ้ายาม
เป็นระยะๆ เธอจะก้มหน้ามองดูเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างกองไฟในลานบ้านด้านล่าง เขากำลังครุ่นคิด
ทุกครั้งที่หลี่จุยหย่วนยื่นมือออกไปหยิบท่อนฟืนโยนเข้าไปในกองไฟ อินเหมิงก็จะหยิบบ๊วยเม็ดหนึ่งโยนเข้าปากเช่นกัน
ควบคู่ไปกับเสียงท่อนฟืนที่ถูกเผาไหม้ส่งเสียง “เปรี๊ยะๆ” ดังลั่นในเปลวไฟ เธอก็จะอมบ๊วยพลางเดาะลิ้นขยับปากตามไปด้วย
คนอื่นๆ ล้วนกำลังนอนหลับพักผ่อน
แสงไฟสาดส่องลงบนใบหน้าของเด็กหนุ่ม สะท้อนแสงเงาสว่างวูบวาบสลับกันไปมา
เซวียเลี่ยงเลี่ยงห่มผ้าห่มผืนหนึ่ง เดินตรงเข้ามา แล้วนั่งลงข้างกายหลี่จุยหย่วน
“พี่เลี่ยงเลี่ยง พี่ควรจะไปนอนนะครับ”