เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 156
บทที่ 156
ในเวลาเดียวกับที่หลี่หลานเอ่ยปากพูด ในสมองของหลี่จุยหย่วนก็เกิด ‘หมอกสมอง’ ขึ้นมาทันที
มันกำลังค่อยๆ ปกคลุมความทรงจำและการรับรู้ของเขา ดึงตัวเขาเข้าสู่บริบทและสถานการณ์เฉพาะในอดีตช่วงนั้น
ต่อเรื่องนี้ หลี่จุยหย่วนแสดงความเข้าใจได้
แม้จะกล่าวว่าผีฝันกำลังตกอยู่ในสภาวะตื่นตระหนกหวาดระแวง และขณะเดียวกันก็กำลังค่อยๆ สูญเสียการควบคุมที่นี่ไป ทว่าอย่างน้อยในเวลานี้ ฝันก็ยังคงเป็นฝัน ก่อนที่โครงสร้างใหญ่ของมันจะพังทลาย มันก็ยังคงดำเนินไปตามขั้นตอนที่กำหนดไว้
เพียงแต่ หลี่จุยหย่วนไม่ค่อยชอบกระบวนการแบบ ‘ค่อยเป็นค่อยไป’ เช่นนี้เท่าใดนัก เขารับรู้ได้ว่า มีพลังสายหนึ่งกำลังบดบังความทรงจำของตนเองอยู่
สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกคนมาดูถูกสติปัญญาต่อหน้าต่อตา
ในเมื่อการปกคลุมความทรงจำนี้ไม่อาจย้อนกลับได้ เขายอมเลือกวิธีที่ซึมลึกแนบเนียนไร้สุ้มเสียงมากกว่า ไม่เช่นนั้นก็แค่สาดฝุ่นทรายสักระลอกหรือฟาดสายฟ้าลงมาสักสาย จากนั้นฉากก็เปลี่ยนไปในพริบตา ให้เขาดำดิ่งสวมบทบาทเข้าไปโดยตรงเสียยังดีกว่า
ทว่าเมื่อคิดอีกด้าน หลี่จุยหย่วนพลันตระหนักถึงจุดที่ขัดแย้งกันจุดหนึ่ง นั่นก็คือ ก่อนที่ตนเองจะถูกผีฝันดึงกลับไปบนรถกระบะคันเล็กเพื่อฟังวิทยุรับบทเป็นแขกรับเชิญวิจารณ์รายการ ตนเองน่าจะถูกผีฝันดึงเข้าสู่ความฝันมาแล้วหลายรอบ