เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 155
“ทำไมแกถึงมีทั้งพ่อทั้งแม่อยู่เคียงข้าง แต่ฉันกลับไม่มีล่ะ”
ในวิทยุติดรถยนต์ มีเสียงของเจิ้งไห่หยางดังออกมา
หลี่จุยหย่วนยื่นมือไปหมุนปุ่มปรับระดับเสียง เขาอยากจะเร่งเสียงให้ดังขึ้นอีกสักหน่อย ทว่าเสียงซ่าของคลื่นรบกวนก็พลอยดังขึ้นตามไปด้วย ส่งผลให้เสียงเดิมเริ่มพร่ามัว
สุดท้าย ทำได้เพียงปรับไว้ตรงกลาง ให้เสียงดังที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขณะเดียวกันก็ต้องมั่นใจว่ายังฟังรู้เรื่อง
หน้ารถกระบะเล็กชนติดอยู่กับราวสะพานแห่งนี้ เนื่องจากก่อนหน้านี้เพิ่งจะแล่นขึ้นสะพาน ความเร็วรถจึงไม่ได้เร็วนัก ดังนั้นจึงไม่ได้ก่อให้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงอันใดจากการที่คนขับอย่างถันเหวินปิน จู่ๆ หัวก็โขกลงกับพวงมาลัยหมดสติไป
ใช่แล้ว ถูกต้อง ถันเหวินปิน หลับไปดื้อๆ แบบนี้แหละ
จากนั้น เสียงของถันเหวินปิน ก็เริ่มดังออกมาจากวิทยุติดรถยนต์
แม้จะมีเพียงแค่เสียงของเขาคนเดียว ทว่าก็เพียงพอที่จะจินตนาการถึงเรื่องราวที่เขากำลังเผชิญอยู่ได้
ปินปินกลับไปยังความฝันในอดีต