เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 154
หลี่จุยหย่วนหยิบชอล์กขึ้นมา เขียนสรุปประมวลผลเบาะแสลงบนกระดานดำขนาดเล็ก
“เด็กผู้หญิงที่รุ่นเซิงกับอินเหมิงช่วยไว้ตอนละเมอเดินจนเกือบจะกระโดดตึก เมื่อวานเคยไปสวนสนุกเกาะหลัวซินมา
สำนวนคดีฆ่าภรรยาที่ถันเหวินปินนำมา สามีที่เป็นผู้ต้องสงสัยซึ่งยืนกรานว่าตนเองแค่ฝันไป เป็นพนักงานของสวนสนุกเกาะหลัวซิน
สองพี่น้องตระกูลโจวช่วงสุดสัปดาห์จะไปแสดงเชิดสิงโตทำงานพิเศษที่สวนสนุกเกาะหลัวซิน”
เรื่องนี้เมื่อคราวก่อนที่ไปกินข้าวกับสองพี่น้องตระกูลโจว พวกเขาก็เคยเล่าบนโต๊ะอาหารแล้ว
ฐานะทางบ้านของสองพี่น้องไม่ได้ถือว่าขัดสน อย่างไรเสียก็เป็นตระกูลที่มีวิชาสืบทอดมีฝีมือ ทว่าติดตรงที่ความคิดของคนในครอบครัวค่อนข้างหัวโบราณ มองข้ามไปว่าการออกมาอยู่ข้างนอกไม่เหมือนอยู่บ้าน รวมถึงความแตกต่างของค่าครองชีพในสองพื้นที่
ที่บ้านคิดว่าเงินที่ให้ไปเพียงพอให้สองพี่น้องกินหรูอยู่สบายในจินหลิง หรือถึงขั้นแตะขอบความฟุ้งเฟ้อได้ด้วยซ้ำ
ทว่าในความเป็นจริง สองพี่น้องเนื่องจากเป็นผู้ฝึกยุทธ ปริมาณอาหารที่กินจึงมากกว่าคนทั่วไปอย่างมาก ค่าครองชีพที่บ้านให้มาไม่พอกินข้าวจริงๆ จึงต้องรับงานแสดงข้างนอกอยู่บ่อยๆ เพื่อหาเงินมาจุนเจือค่าอาหาร