กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126
คุณกล้าลงมาไหมล่ะ?
ตาเฒ่าเถียนคิดในใจ: ชิ เอ็งจะอยู่ข้างบนก็อยู่ไปสิ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการที่นายน้อยบ้านข้าจะลงไปด้วย?
แต่วินาทีถัดมา ในใจของตาเฒ่าเถียนพลันสะดุด “กึก” ขึ้นมาอย่างแรง
บนแม่น้ำ
เปิดเส้นทางแม่น้ำงั้นเหรอ?
ชายชราร่างซวนเซ ถอยหลังกรูดไปหลายก้าว ทว่าเมื่อนึกขึ้นได้ว่าพวกเด็กหนุ่มกลุ่มนั้นอยู่ด้านหลังตน ก็รีบใช้ปลายเท้าแตะพื้น หมุนตัวกลับหลังหันอย่างลื่นไหลอยู่กับที่
พอกลับหน้ามาประจันกับอีกฝ่ายแล้ว ถึงได้วางใจเซถอยหลังต่อไป
เสียง “ตุ้บ” ดังขึ้น น่องกระแทกเข้ากับขั้นบันได ก้นจ้ำเบ้าลงไปนั่งกับพื้น
ตาเฒ่าเบิกตากว้าง อ้าปากค้างเล็กน้อย สีหน้าสั่นระริก กระทั่งข้อมือทั้งสองข้างที่เพิ่งพันผ้าแผลไว้ ก็ยังมีเลือดซึมออกมาโดยไม่รู้ตัว