เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 123
บทที่ 123
ย่างเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง กลางดึกจึงค่อนข้างเย็นเยียบ สถานที่อย่างโรงพยาบาลมักจะทำให้รู้สึกว่าอุณหภูมิต่ำกว่าปกติ
ก่อนหน้านี้อยู่ในโถงทางเดินยังพอทำเนาเพราะไม่มีลมพัด ทว่าพอก้าวออกมาข้างนอก เมื่อลมราตรีพัดวูบผ่าน หลี่จุยหย่วนจึงหยิบเสื้อคลุมตัวบางในกระเป๋าเป้ออกมาสวมใส่
กระเป๋าของแต่ละคนล้วนบรรจุเสบียงและอุปกรณ์เฉพาะเอาไว้ เมื่อช่วงฤดูร้อนก่อนหน้านี้ แม้จะลุยน้ำข้ามแม่น้ำก็ไม่รู้สึกหนาวเท่าไร เสื้อคลุมตัวบางนี้จึงถูกกดทับอยู่ก้นกระเป๋ามาตลอดโดยไม่เคยหยิบมาใส่เลย
ตอนรูดซิป ถึงเพิ่งพบว่ามันเสีย รูดอย่างไรก็รูดไม่ขึ้น
หากอยู่ที่บ้านเกิด ปู่ทวดคงจะหยิบเทียนไขสักเล่มมาถูๆ ให้แล้ว
ชายชราได้แต่มองดูเด็กหนุ่มที่กำลังก้มหน้าก้มตารูดซิป เดินย่างสามขุมเข้ามาหาตนทีละก้าวอย่างตาค้าง
ก่อนหน้านี้ เขายังหยิ่งผยองในใจ ทั้งยังวางมาดสงบเสงี่ยมอย่างอหังการ แต่ในยามนี้ เขากลับรู้สึกว่าเปลือกตาของตนเริ่มกระตุกอย่างควบคุมไม่อยู่
ผู้ใช้วิชาสาปแช่ง หากินอยู่กับสายอาชีพนี้ ย่อมมีความรู้สึกรับรู้ต่อเรื่องพรรค์นี้ไวเป็นพิเศษ