เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122
เนื่องจากไม่พบวัตถุพิษโดยตรง ทางโรงพยาบาลเองก็ไม่ได้ออกรายงานการได้รับสารพิษที่ชัดเจน สิ่งที่ตำรวจสามารถทำได้จึงมีจำกัดมาก เป็นไปไม่ได้ที่จะเรียกตัวผู้ต้องสงสัยทุกคนไปสอบสวนที่สถานีตำรวจจริงๆ แม้แต่การตรวจสอบเครือข่ายความสัมพันธ์ก็ยังทำได้เพียงการลงพื้นที่สอบถามสั้นๆ เท่านั้น
อย่างไรก็ตาม ผ่านการดำเนินการที่รวดเร็วและทันท่วงทีเช่นนี้ กลับช่วย “ตอกย้ำ” ข่าวลือที่ว่าโจวยวิ๋นยวิ๋นถูกวางยาพิษให้มีน้ำหนักขึ้นมาได้ ช่วยดับกระแสข่าวลือเวอร์ชัน “หัวหน้าห้องหญิงของสถาบันเราเกิดอาการจิตเวชกำเริบกะทันหัน” ที่กำลังก่อตัวและเตรียมจะแพร่สะพัดออกไปได้ล่วงหน้า
เพราะว่าถ้าหากเป็นอาการทางจิตกำเริบจริงๆ คงไม่จำเป็นต้องมีตำรวจแห่กันมามากมายขนาดนี้หรอก
ถันหยุนหลงกำลังมอบหมายภารกิจและทิศทางการสืบสวนในขั้นต่อไป หลี่จุยหย่วนกับหลินซูโหย่ว่วเดินออกจากอาคารหอพักมาก่อน แล้วเข้าไปนั่งในรถตำรวจคันที่นั่งมา
หลินซูโหย่ว่วดูตื่นเต้นกระตือรือร้นอยู่บ้าง: “พี่เสี่ยวหย่วน ต่อไปพวกเราจะทำยังไงกันดีครับ”
“มีวิธีที่ง่ายที่สุดวิธีหนึ่ง”
“วิธีง่ายๆ ดีเลยครับ ใช้วิธีง่ายๆ นี่แหละ!”
“นายไปลักพาตัวเด็กสาวทั้งห้าคนนั้นมาให้หมด แล้วทรมานเค้นความจริง บังคับรีดคำรับสารภาพซะ”
หลินซูโหย่ว่ว: “……”