เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 108
บทที่ 108
"เอาล่ะๆ ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้คุณยังต้องทำงานอีก รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ"
"เรื่องที่โรงเรียนไม่รีบร้อนหรอก หรือว่าคืนนี้ให้ผมอยู่เฝ้าไข้แทน แล้วคุณกลับไปอาบน้ำนอนหลับให้สบายสักตื่นดีกว่า ดูสิ หลายวันมานี้คุณดูทรุดโทรมไปหมดแล้ว"
"ไม่เหมาะหรอก"
"เจียอี๋ คุณเชื่อผมสิ ผมไหว"
"ฉันหมายถึงว่า พ่อแม่ฉันไม่สบายตัว ตอนกลางคืนก็นอนหลับยากมากอยู่แล้ว ถ้าต้องมาเจอกับเสียงกรนของคุณอีก พวกท่านจะยิ่งทรมานกว่าเดิมน่ะสิ"
"อ้อ เพราะเรื่องนี้นี่เอง" อู๋อ้วนพยักหน้าอย่างเก้อเขิน "จริงด้วย เป็นอย่างนั้นจริงๆ"
"เอาเถอะ ฉันชินกับเสียงกรนของคุณแล้ว พอไม่ได้ยินสักพักยังรู้สึกไม่ค่อยชินเลย แต่ตอนนี้พ่อแม่ฉันเป็นคนป่วย คุณรีบกลับไปเถอะ ความตั้งใจของคุณพ่อแม่ฉันเข้าใจดีทั้งหมด"
"งั้นก็ได้ ผมกลับก่อนนะ อ้อ จริงสิ พรุ่งนี้ผมจะลองไปเชิญท่านนักพรตเฒ่าท่านนั้นดูอีกที เพื่อนร่วมงานบอกว่าท่านศักดิ์สิทธิ์มาก สามารถเชิญมาดูอาการได้ เพียงแต่นักพรตเฒ่าท่านนั้นค่อนข้างยุ่ง ต้องดูเวลาของท่านด้วย"