เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105
บทที่ 105
"ฮะๆๆ..."
หลิวอวี้เหมยหัวเราะร่าออกมาพลางเคี้ยวผลไม้แช่อิ่ม
หลังจากทักทายไต่ถามสารทุกข์สุกดิบอย่างเป็นมิตรและอบอุ่นที่โรงพยาบาลแล้ว ถันเหวินปินยังพาคนทั้งสองไปกินปลาย่างที่ร้านเหล่าซื่อชวนอีกด้วย
ระหว่างมื้ออาหารหัวข้อสนทนาหนาแน่นอย่างยิ่ง ทว่าล้วนดำเนินไปตามแบบแผนขั้นตอนเดียวกันทั้งหมด
ยกตัวอย่างเช่น เริ่มจากสอบถามวัฒนธรรมดั้งเดิมของกวนเจียงโส่วก่อน แสดงความอยากรู้อยากเห็นอย่างยิ่งต่อวงการนี้ จากนั้นก็เปลี่ยนหัวข้อกะทันหัน สอบถามว่าในพื้นที่หนึ่งๆ โดยทั่วไปมีศาลเจ้ากี่แห่ง หากศาลเจ้าหนาแน่นเกินไปไอธูปบูชาจะไม่พอกันแบ่งสรรหรืออย่างไร?
หรือยกตัวอย่างเช่น ชวนคุยเรื่องอุปนิสัยอันเที่ยงตรงไม่ยอมก้มหัวให้ใครของเพื่อนนักศึกษาหลินซูโหย่ว่วก่อน เล่าว่าในตึกหอพักมีเพื่อนนักศึกษาคนหนึ่งถึงกับบังอาจเลี้ยงผีไว้เฝ้าประตู หลินซูโหย่ว่วโมโหจนต้องอัญเชิญกุมารกระเรียนขาวมาประทับร่างเกือบจะทุบตีเพื่อนนักศึกษาคนนั้นจนตาย
ถันเหวินปิน: "หากให้ผมพูดนะ คนที่เลี้ยงผีเล่นแบบนั้นมันชั่วช้าสามานย์สิ้นดี!"
หลินฝูอันและเฉินโส่วเหมินต่างก็พยักหน้าเออออตามไปด้วย