กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83
ลงจากเตียง เดินไปริมระเบียง มองลงไปด้านล่าง
น้าหลิวสวมเสื้อเชิ้ตลายดอกไม้ตัวบาง ท่อนล่างเป็นกางเกงขายาวสีน้ำเงิน สวมรองเท้าสานสีเปลือกไม้ ปล่อยผมยาวสลวยประบ่า ยืนอยู่ใต้ต้นอูถง
ดูสดใสกว่าตอนที่อยู่บ้านปู่ทวดมากทีเดียว ดูราวกับอาจารย์สาวในมหาวิทยาลัยที่เพิ่งแต่งงานได้ไม่กี่ปี
หลี่จุยหย่วนโบกมือให้เธอ
น้าหลิวยิ้มพลางชี้มาข้างหน้าตนเอง ส่งสัญญาณให้เด็กหนุ่มแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วค่อยลงมา
หลี่จุยหย่วนไปล้างหน้าแปรงฟันก่อน จากนั้นเขียนกระดาษโน้ตทิ้งไว้ให้ถันเหวินปินบนโต๊ะหนังสือ แล้วจึงเดินออกจากตึกหอพัก
“เสี่ยวหย่วน เธอดูเหมือนจะสูงขึ้นอีกแล้วนะ”
“น้าหลิวก็ดูสาวขึ้นเหมือนกันครับ”
“ฮะๆ ไปกันเถอะ คุณย่าหลิวของเธอกำลังรอเธอกินข้าวเช้าด้วยกันอยู่นะ”