เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 84
วิชาฝีมือของจ้วงจ้วงได้รับการฝึกฝนมาอย่างแท้จริง ตอนที่ถูกถีบกระเด็นลอยไปตกกระทบพื้น ถึงกับสามารถใช้เข่าและข้อศอกยันพื้นไว้ รักษาสมดุลเอาไว้ได้ น้ำมันงาในชามน้ำจิ้มในมือถึงกับไม่กระฉอกออกมาเลยแม้แต่หยดเดียว
เขาหันกลับไป มองดูด้านหลัง เอ่ยอย่างประหลาดใจ
“ไม่ใช่สิพ่อ ฮวงซุ้ยบรรพบุรุษบ้านเราไฟไหม้จริงๆ เหรอเนี่ย”
แม้ว่าสถานะตระกูลตำรวจของถันเหวินปิน ในอดีตจะเคยถูกหลี่จุยหย่วนและรุ่นเซิงเอาไปใช้แทนป้ายวิญญาณหน้าสถานีตำรวจก็ตาม
ทว่าคำว่า ‘ตระกูล’ ในที่นั้นหมายถึงการสืบทอดเกียรติยศและความรับผิดชอบอย่างหนึ่ง ไม่ได้หมายถึง ‘อิทธิพลของตระกูล’ จริงๆ
ก่อนหน้านี้ สาเหตุที่ถันเหวินปินไม่เชื่อว่าพ่อของตนจะมา ก็เพราะเขารู้เรื่องขั้นตอนการเลื่อนตำแหน่งในระบบอยู่บ้าง
ทว่าพ่อของเขากลับมาจริงๆ แถมยังสวมเครื่องแบบตำรวจเต็มยศเสียด้วย
ระหว่างที่ถันหยุนหลงและเพื่อนร่วมงานใหม่สองสามคนขับรถมายังมหาวิทยาลัย เพื่อนร่วมงานใหม่หลายคนก็เริ่มเปิดประเด็นพูดคุยเรื่องการศึกษาของบุตรหลาน ถันหยุนหลงจึงได้แบ่งปัน ‘ประสบการณ์การเลี้ยงลูก’ ของตนเอง ความหมายก็คือตอนเด็กๆ ลูกเกเรไม่ประสีประสาก็เป็นเรื่องปกติ พอโตขึ้นอีกหน่อยเดี๋ยวก็คิดได้เอง
หลักๆ ก็คือการปลอบประโลมเพื่อนร่วมงาน ถือโอกาสปูทางอวดลูกเล็กๆ น้อยๆ ไปในตัว