เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55
“อาถันครับ ยืนยันว่าเป็นตัวจูชางหยงเองจริงๆ เหรอครับ”
“ยังยืนยันไม่ได้เต็มร้อย แต่โอกาสสูงมากที่จะเป็นตัวเขาเอง
เพราะตอนที่อีกฝ่ายยื่นเรื่องขอเข้าเยี่ยม ได้ยื่นเอกสารหลักฐานและรูปถ่ายร่วมที่แสดงว่าเคยเป็นเพื่อนร่วมงานกับแม่ของเจิ้งไห่หยางด้วย” “โรงพยาบาลจิตเวชมีเก็บสำเนาไว้ไหมครับ”
“ไม่มี”
โรงพยาบาลจิตเวชมีความเข้มงวดในการควบคุมดูแลจริงๆ แต่นั่นเป็นเพียงการควบคุมภายในไม่ใช่ภายนอก อีกทั้งความถี่ในการเข้าเยี่ยมจากคนภายนอกที่เป็นญาติคนไข้ เดิมทีก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดินอยู่แล้ว หลายครอบครัวพอส่งคนป่วยทางจิตในบ้านเข้าไปแล้ว ต่างก็หวังจะลืมเลือนคนคนนี้ไปเสียให้พ้นๆ
“อาถันครับ ยืนยันว่าเป็นการฆ่าตัวตายเหรอครับ”
“วิธีการฆ่าตัวตายของเธอคือ ปาดคอตัวเองต่อหน้าผู้คน” หลี่จุยหย่วนดึงคอเสื้อของตนขึ้นมาปิดให้สูงขึ้น
ถ้างั้นก็เป็นการฆ่าตัวตายจริงๆ นั่นแหละ เพราะหากมีเบื้องลึกเบื้องหลังอื่นหรือมีมือมืดคอยบงการ คงไม่จัดฉากออกมาในรูปแบบนี้ “อาถันครับ จูชางหยงคนนี้ ไม่มีข้อสงสัยเรื่องการชักจูงหรือยุยงส่งเสริมเลยเหรอครับ”
“ในทางกฎหมายน่ะมี แต่จะตัดสินชี้ขาดยังไงล่ะ แม่ของเจิ้งไห่หยางเดิมทีก็เป็นผู้ป่วยทางจิตอยู่แล้ว สิ่งที่สถานีตำรวจท้องที่ทำได้ ก็คือเรียกตัวเขามาสอบปากคำ บนใบคำร้องขอเข้าเยี่ยม เขาได้ทิ้งที่อยู่กับเบอร์โทรศัพท์ไว้ก็จริง แต่กลับเป็นของโรงแรมขนาดเล็ก”