เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 53
ถันเหวินปินก้มตัวลง แบกเจิ้งไห่หยางขึ้นหลังอย่างคล่องแคล่วว่องไวเพียงไม่กี่กระบวนท่า
นี่แสดงให้เห็นชัดเจนว่า นอกเหนือจากความพยายามในการทำโจทย์แล้ว เขาก็ไม่ได้ละเลยการฝึกฝนทักษะวิชาชีพพื้นฐานตามมาตรฐานกับรุ่นเซิง ท่าทางมาตรฐานชุดนี้ เอาไว้ใช้สำหรับแบกศพโดยเฉพาะ
เขาสับขาวิ่งลงบันไดอย่างรวดเร็ว มาถึงห้องพยาบาล ประตูห้องพยาบาลใส่กุญแจล็อกไว้ ครูห้องพยาบาลไปกินข้าวแล้ว
ความจริงแล้ว ต่อให้เปิดประตูอยู่และมีครูพยาบาลอยู่ ก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก ห้องพยาบาลห้องนี้มีไว้แค่คอยวัดไข้นักเรียน เซ็นใบลาป่วย หรือไม่ก็จ่ายยาชิงไคหลิงกับยาป่านหลานเกินเท่านั้น แม้แต่การให้น้ำเกลือก็ยังต้องไล่ให้นักเรียนไปให้ที่สถานีอนามัยนอกโรงเรียน
หลี่จุยหย่วนเอ่ยเตือน: “รถซาเล้งของพี่รุ่นเซิงอยู่ข้างนอกครับ”
ถันเหวินปินรีบแบกคนวิ่งไปทางประตูโรงเรียนทันที สถานีอนามัยกับโรงเรียนอยู่บนถนนเส้นตรงเดียวกัน ใกล้มาก ในเวลานี้จะไปร้องเรียกครูหารถ สู้ใช้ซาเล้งของรุ่นเซิงไม่ได้จริงๆ อาหลีก้าวลงจากรถ เดินมาจับมือหลี่จุยหย่วนไว้ข้างกาย
ทางฝั่งนั้น พอถันเหวินปินวางเจิ้งไห่หยางลงในรถเสร็จ รุ่นเซิงก็รีบปั่นซาเล้งมุ่งหน้าไปยังสถานีอนามัยทันที
หลี่จุยหย่วนกับอาหลีเดินหลบเลี่ยงฝูงชนอย่างช้าๆ พอเดินมาถึงหน้าประตูสถานีอนามัย รุ่นเซิงก็เดินออกมาพอดี “อาหลี เธอพาพี่รุ่นเซิงกลับไปก่อน คืนนี้ฉันมีเรื่องต้องจัดการหน่อย”
อาหลีพยักหน้ารับ