เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52
เมื่อวานตอนกินมื้อเย็น ถันเหวินปินบอกว่าสุดสัปดาห์นี้ที่ลานกว้างตำบลสือกั่งจะมีงานจับสลากชิงโชค
ในเวลานี้ กิจการลอตเตอรี่เพิ่งจะเริ่มจัดตั้งและออกจำหน่ายในแผ่นดินใหญ่ได้ไม่กี่ปี ทว่ากระแสนิยมการจับสลากชิงโชคกลับแพร่หลายไปไกลแล้ว และรูปแบบการจัดงานก็เข้าถึงประชาชนอย่างยิ่ง
ลานกว้างขนาดใหญ่ สองข้างทางเต็มไปด้วยพนักงานขายในเครื่องแบบเดียวกัน ผู้คนเดินเบียดเสียดกันอยู่ภายใน สามารถซื้อทีละใบหรือซื้อทีละกล่องก็ได้ ซื้อเสร็จก็ขูดตรงนั้นแล้วขึ้นรางวัลตรงนั้นได้ทันที
รางวัลที่หนึ่งมักจะเป็นรถยนต์คันเล็ก ซึ่งจะถูกนำไปตั้งโชว์ไว้บนที่สูงในจุดที่สะดุดตาที่สุด
หลี่จุยหย่วนรู้สึกว่า ทุกคืนก่อนที่ตนจะเข้านอนก็เหมือนกับการได้ถือสลากชิงโชคไว้ใบหนึ่ง ตอนตื่นนอนก็คือช่วงเวลาขึ้นรางวัล และทุกครั้งล้วนมีรางวัลปลอบใจที่ไม่เลว ซ้ำยังมักจะเปิดได้รางวัลใหญ่ชวนประหลาดใจอยู่เสมอ
อย่างเช่นเช้าวันนี้ ตอนที่เขาลืมตาตื่นขึ้นมา ก็เห็นอาหลีสวมกระโปรงผ้าหน้าแคบสีทองเข้มปักลาย แมตช์กับเสื้อสีขาวท่อนบน ดูทั้งทะมัดทะแมงและประณีตงดงาม คงเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงความชอบของตน ระยะนี้เธอจึงสวมกระโปรงผ้าหน้าแคบบ่อยขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
นี่ขนาดยังเป็นผลมาจากการที่หลิวอวี้เหมยพร่ำเตือนด้วยความหวังดีแล้วนะ: “โธ่เอ๋ย หลานสาวของย่าเอ๋ย ต่อให้เขาจะชอบแค่ไหน เอ็งก็ใส่ซ้ำอยู่แบบเดียวทุกวันไม่ได้หรอกนะ มันจะเบื่อเอาง่ายๆ” ในห้องมีโต๊ะตัวใหญ่เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งตัว บนนั้นวางเรียงรายไปด้วยพู่กัน กระดาษ และสีชนิดต่างๆ