เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20
หลังจากส่งเสียงร้องขอชีวิต คนชราทั้งสองก็ค่อยๆ สงบนิ่งลง
พวกเขาตายแล้ว
ดวงตาทั้งสองเบิกกว้าง หางตาฉีกขาด จ้องเขม็งไปยังเพดานห้องอย่างไม่กะพริบ
เส้นเลือดปูดโปนตรงลำคอ เส้นเลือดใต้ผิวหนังปรากฏเป็นสีดำคล้ำ
มือทั้งสองและเท้าทั้งสองต่างหดเกร็งอยู่ใต้ร่าง ราวกับถูกมัดตรึงไว้ด้วยเชือกที่มองไม่เห็น เสียงกรีดร้องก่อนตาย ดั่งเสียงคร่ำครวญโหยหวนก่อนขึ้นลานประหาร
แพทย์และพยาบาลวิ่งกรูเข้ามา พวกเขามาถึงอย่างรวดเร็ว ทว่ากลับไม่หลงเหลือเวลาไว้ให้พวกเขาเลย
ไม่ว่าจะเป็นปริมาณเลือดที่ไหลทะลักออกมาอย่างน่าสยดสยองนี้ หรือสัญญาณชีพของคนชราทั้งสองในเวลานี้ ล้วนไม่มีความหมายที่จะดำเนินมาตรการกู้ชีพใดๆ อีกต่อไปแล้ว
ลำดับถัดไป คือการสลายฝูงชนที่มามุงดูอยู่นอกห้องผู้ป่วย และให้พนักงานทำความสะอาดรีบเข้ามาทำความสะอาดห้องพัก
ส่วนญาติผู้ป่วยถูกเรียกตัวไปที่ห้องทำงานแพทย์เพื่อดำเนินการตามขั้นตอนต่อไป