เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21
"ดังนั้น พี่เลี่ยงเลี่ยง นี่ก็หมายความว่า เทวรูปที่ขุดเจอริมแม่น้ำไซต์งานก่อสร้าง กับโลงศพที่ถูกงัดเปิดที่ฟาร์มเลี้ยงสัตว์น้ำ อย่างน้อยที่สุดก็มีประวัติศาสตร์ยาวนานถึงสามร้อยปีเลยใช่ไหมครับ?"
"ถูกต้อง สามารถเข้าใจแบบนั้นได้ แต่ที่น่าแปลกก็คือ ระยะเวลาสามร้อยปีแม้ว่าจะยาวนานมากจริงๆ แต่ก็ไม่น่าจะทำให้ประเพณีการกราบไหว้บวงสรวงเกี่ยวกับ 'ท่านแม่ตระกูลไป๋' ในท้องถิ่นของพวกเธอไม่หลงเหลืออยู่เลยสักนิด แม้แต่คนเฒ่าคนแก่ที่มีอายุก็ยังไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเธอเลยแม้แต่น้อย
แต่ในบันทึกพงศาวดารท้องถิ่นกลับจดบันทึกไว้อย่างชัดเจนกระจ่างแจ้ง พวกเรายังขุดเจอศาลเจ้าของเธออีกด้วย มีทั้งบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรและมีทั้งโบราณสถานในโลกความเป็นจริง เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่มีประเพณีพื้นบ้านหลงเหลืออยู่เลย มันแปลกประหลาดเกินไปแล้ว"
หลี่จุยหย่วนส่ายหน้า แล้วเอ่ยขึ้นว่า "พี่เลี่ยงเลี่ยง ศาสตราจารย์อาวุโสที่เกษียณแล้วท่านหนึ่งเคยบอกกับผมไว้ว่า การมีอยู่ไม่จำเป็นต้องสมเหตุสมผลเสมอไป แต่การมีอยู่ย่อมต้องมีเหตุผลของมันอย่างแน่นอนครับ"
"เสี่ยวหย่วน เธอหมายความว่า การไม่มีอยู่ก็ย่อมต้องมีเหตุผลอย่างแน่นอนงั้นเหรอ?"
"ครับ ผมคิดว่า บางทีท่านแม่ตระกูลไป๋ อาจจะไม่เหมาะแก่การกราบไหว้บวงสรวง และไม่เหมาะที่จะพัฒนาไปเป็นประเพณีพื้นบ้าน ภาพลักษณ์ของเธอ หรือจะพูดให้ถูกคือภาพลักษณ์ของตระกูลไป๋และตำบลตระกูลไป๋ ไม่แน่อาจจะแตกต่างจากที่เราจินตนาการไว้ลิบลับก็ได้ครับ