เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19
ผู้หญิงคนนั้นค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ส่วนจ้าวเหอเฉวียนถูกเธอบีบคอ ยกตัวลอยขึ้นมา
เธอยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ คล้ายกับกำลังพินิจพิเคราะห์อย่างละเอียด
ทีละน้อย ตรงบริเวณลำคอของจ้าวเหอเฉวียน ซึ่งก็คือตำแหน่งที่ถูกมือของผู้หญิงคนนั้นบีบจับไว้ เริ่มมีจุดด่างดำผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน และลุกลามไปทั่วทั้งร่างอย่างรวดเร็ว
จากนั้น จุดด่างดำเหล่านี้ก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นทีละขั้น หลอมรวมเข้าด้วยกัน กลายเป็นก้อนฝีหนองสีดำแผ่นแล้วแผ่นเล่า ตรงกลางของแต่ละแผ่นปูดโปนเป็นตุ่มพอง น้ำหนองเอ่อล้นทะลักออกมาไม่ขาดสาย ไหลรินลงไปตามร่างกาย ในที่สุดก็ไปรวมกันอยู่ที่ปลายเท้าที่ลอยพ้นพื้น กลายเป็นหยดของเหลวหยดแหมะๆ ลงสู่พื้นดิน
เพียงแต่ จ้าวเหอเฉวียนไม่ได้แสดงความเจ็บปวดและไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนเลยแม้แต่น้อย ดูเหมือนว่ายังคงนอนหลับสนิทอยู่
ตรงกันข้าม ในใจของหลี่จุยหย่วนพลันผุดลางสังหรณ์ไม่เป็นมงคลขึ้นมาสายหนึ่ง หากสัมผัสถูกผู้หญิงคนนี้แล้วจะติดเชื้อจนเน่าเปื่อยละก็ เช่นนั้นเศษเนื้อสองชิ้นที่ผู้หญิงคนนั้นทำหล่นใส่หน้าตนก่อนหน้านี้...
บนใบหน้า เริ่มรู้สึกคันยิบๆ ขึ้นมาแล้ว
พอลองสัมผัสความรู้สึกดูอย่างละเอียด มันคันจริงๆ ไม่ใช่ความรู้สึกที่คิดไปเอง
ทว่าในเวลานี้ ต่อให้จะคันเพียงใด หลี่จุยหย่วนก็ไม่กล้ายกมือขึ้นไปเกาเด็ดขาด