เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11
"โครม!"
หญิงชราหน้าแมวกระโดดขึ้นไปยืนบนโต๊ะอาหาร จ้องมองผีดิบเบื้องหน้าด้วยความตกตะลึงไม่อยากจะเชื่อสายตา
หลี่จุยหย่วนอาศัยจังหวะนี้รีบคายผลไม้แห้งในปากทิ้งทันที สองมือกุมขมับตัวเองไว้แน่น เมื่อครู่นี้ตอนที่ผลไม้แห้งเม็ดนั้นอยู่ในปาก มันเหมือนกับมีโป๊ยกั้กอัดแน่นเต็มปากแล้วต้องเคี้ยวอย่างไรอย่างนั้น
และในตอนนี้ เขาพบว่าตนเองไม่สามารถทำความเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้านี้ได้อีกต่อไปแล้ว
หญิงชราหน้าแมวมาจัดงานวันเกิดที่นี่ เขาเข้าใจได้ และเขายังพยายามใช้กฎเกณฑ์ของที่นี่เพื่อเอาตัวรอด
แต่ผีดิบที่โผล่มาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยตนนี้มันคือเรื่องอะไรกันแน่
ที่นี่เป็นสภาพแวดล้อมพิเศษที่ดูคล้ายความฝันแต่ก็ไม่ใช่ความฝัน มันไม่ควรจะเป็นถิ่นของเธอหรอกหรือ
หลี่จุยหย่วนไม่เชื่อหรอกว่า หญิงชราคนนี้จะกลัวว่างานวันเกิดของตนจะเงียบเหงาเกินไป คิดว่างิ้วถงจื่อคณะเดียวยังไม่พอ เลยไปเชิญผีดิบมาช่วยสร้างความบันเทิงอีกตนหนึ่ง
ในเวลานี้ หลี่จุยหย่วนรู้สึกว่าตัวเองโง่เง่าเหลือเกิน เหมือนเด็กนักเรียนสอบได้ที่โหล่ของห้อง