เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10
ในวินาทีนี้ หลี่จุยหย่วนรู้สึกราวกับถูกน้ำแข็งราดรดลงมาตั้งแต่หัวจรดเท้า ร่างกายเย็นเฉียบไปทั้งร่าง
ในภวังค์อันเลือนราง คล้ายกับวิญญาณของเขาจะถูกขวัญกระเจิงหลุดลอยออกจากร่าง และสาเหตุที่ยังไม่หลุดลอยออกไป ก็เป็นเพราะที่นี่ไม่ใช่โลกแห่งความเป็นจริง ร่างกายของเขาไม่ได้อยู่ที่นี่
"วิ่ง!"
หลี่จุยหย่วนจูงมือฉินหลีลุกขึ้นวิ่งหนีทันที
แต่วิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว กลุ่มหญิงชราที่เมื่อครู่ยังใช้ทรายขัดล้างจานชามอยู่ก็พร้อมใจกันมายืนขวางทางข้างหน้าไว้
ร่างกายที่ดูเหี่ยวแห้งชราภาพเหล่านั้น ไม่ว่าหลี่จุยหย่วนจะผลักหรือชนอย่างไร ก็ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย
ท่ามกลางความสิ้นหวัง ความคิดที่ผุดขึ้นมาในหัวของเขากลับเป็น มิน่าล่ะกิจการทำกงเต็กของปู่ทวดถึงได้ดีนัก วัสดุและฝีมือการทำยอดเยี่ยมจริงๆ
ความจริงแล้ว การจะฝืนบุกทะลวงออกไปก็ไม่มีความหวังอยู่แล้ว เพราะเขายังเด็ก ไม่มีเรี่ยวแรงอะไรเลย วิชาและกลเม็ดเด็ดพรายของปู่ทวดกับหลิวจินเสีย เขาก็ทำไม่เป็นสักอย่าง
เดิมทีเขาคิดว่าจะอาศัยการหลบซ่อนตัวเพื่อเอาชีวิตรอดผ่านพ้นเหตุการณ์นี้ไปได้ และเขาก็เกือบจะทำสำเร็จอยู่แล้วเชียว แต่กลับต้องมาพังทลายลงในก้าวสุดท้าย