กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 9
เป็นเพราะคิดถึงตอนกลางวัน กลางคืนเลยฝันไปเองหรือเปล่า
เพราะสองวันนี้เขาเองก็แอบมองเธอบ่อยๆ จนแทบจะมองเป็นจอกล้างพู่กันคลายสายตาอยู่แล้ว
แต่แล้ว
ในวินาทีต่อมา
ฉินหลีที่ยืนอยู่ตรงลานดินหน้าบ้านกลับเงยหน้าขึ้น มองมายังหลี่จุยหย่วนซึ่งยืนอยู่บนระเบียง
สายตาของทั้งสองประสานกันเป็นครั้งแรก
หลี่จุยหย่วนเข้าใจทันที เธอไม่ได้เกิดจากความฝันของเขา แต่เธอเข้ามาในฝันของเขาต่างหาก ความฝันคือภาพสะท้อนจากความเป็นจริง ภาพจำของเขาที่มีต่อเธอกลายเป็นภาพนิ่งจนเกือบชินชา ในความฝันจึงไม่น่าจะมีท่าทางแปลกปลอมเกินเลยแบบนี้ได้
ไม่สิ...
หลี่จุยหย่วนขมวดคิ้วเล็กน้อย