เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4
ตอนที่หลี่ซานเจียงแบกหลี่จุยหย่วนกลับมาถึงบ้าน ท้องฟ้าก็เพิ่งจะเริ่มสาง
ชุยคุ้ยอิงรับเด็กไป หลี่ซานเจียงกับหลี่เหวยฮั่นคุยกันอีกสักพักแล้วก็กลับไป
หลี่จุยหย่วนถูกจัดให้นอนบนแผ่นประตู หลับตาไปพักหนึ่งแล้วก็ลืมตาขึ้นมา
เขานอนไม่หลับ พอหลับตาก็เหมือนจะเห็นเสี่ยวหวงอิงเต้นรำอยู่ในบ่อปลาอีก
ส่วนชุยคุ้ยอิงกับหลี่เหวยฮั่นก็ไม่ได้เข้าไปพักผ่อนในห้องในเลย นั่งอยู่ในห้องครัวตลอด
ฝ่ายหญิงเอาแต่ถูนิ้วไปมาจนแดงเถือก ส่วนฝ่ายชายก็สูบกล้องยาสูบน้ำไม่หยุด เบ้าแล้วเบ้าเล่า
มองดูสีฟ้าที่สว่างขึ้นแล้ว ชุยคุ้ยอิงลุกขึ้นพูดว่า “ฉันไปทำข้าวเช้าให้พวกเด็กๆ ก่อนนะ”
หลี่เหวยฮั่นพ่นควันออกมาก่อนพูดว่า “ควันลอยขึ้นเช้าไปหน่อยนะ”
ชุยคุ้ยอิงจึงจำต้องนั่งลงตามเดิม มองสามีตัวเอง “แล้วต้องรอถึงเมื่อไหร่ล่ะ?”