เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
ซูเฉียวเงยหน้าขึ้น ก็เห็นจ้าวอิ๋งยืนอยู่ในความมืดไม่ไกลจากตรงหน้า ใช้ไฟฉายส่องใบหน้าตัวเอง แล้วจ้องมองนางด้วยสายตาเลื่อนลอย
ภาพตรงหน้าคล้ายตัวละครเอกในหนังผีญี่ปุ่นที่ซูเฉียวเคยดูสมัยเรียนมัธยมปลายไม่มีผิด
นางเกือบสาดน้ำทั้งกะละมังใส่อีกฝ่าย
“จ้าวอิ๋ง สมองมีปัญหาหรือไง? กลางดึกป่านนี้มายืนทำตัวหลอกหลอนคนอื่นอยู่ตรงนี้?”
“หึ ๆ ทำตัวหลอกหลอนคนอื่นงั้นเหรอ? ซูเฉียว ตกลงแล้วใครกันแน่ที่เป็นผี?” จ้าวอิ๋งแค่นหัวเราะพลางมองนาง “คิดว่าตัวเองสวมร่างของซูซื่อยาแล้วจะหลอกทุกคนได้หรือไง? ไม่กลัวถูกเปิดโปงแล้วโดนคนจับเผาตายหรือ?”
“ถ้าคุณทำตามที่ฉันบอก ฉันจะช่วยปิดบังเรื่องนี้ให้”
ซูเฉียวเหลือบมองรอบ ๆ เมื่อพบว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ ๆ นางก็หัวเราะพลางส่งเสียง “โอ้” จากนั้นลุกขึ้นยืน กอดอกทั้งสองข้าง “โอ้ คุณอยากให้ฉันทำอะไร? ประสานมือคารวะส่งผู้ชายของฉันให้คุณอย่างนั้นเหรอ?”
“เขาไม่ใช่ผู้ชายของคุณตั้งแต่แรกแล้ว!”