กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
ซูเฉียวหลุบตาลง
กระดูกแตกละเอียด เธอรักษาได้
แต่ถ้ายังใช้ข้ออ้างเรื่องหมอเฒ่าเมื่อเก้าปีก่อนอีก ก็คงทำให้คนสงสัย
ทว่าชีวิตคนสำคัญยิ่ง ซูเฉียวเม้มริมฝีปากเบา ๆ สุดท้ายก็พยักหน้าอย่างจริงจัง “ฉันลองดูได้”
แววตาของหมอหยวนพลันลุ่มลึกขึ้น “ลองดู?”
“ได้”
ตอนนี้ซูเฉียวไม่อาจสนใจเรื่องอื่นได้อีก เธอสวมถุงมือแล้วเดินเข้าไป ก่อนยื่นมือไปคลำขาท่อนล่างของซ่งเหวินเฉียง ทำให้เขาร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
“โอ๊ย โอ๊ย เจ็บจะตายอยู่แล้ว เจ็บจะตายอยู่แล้ว เบามือหน่อย เบามือหน่อย เจ็บ เจ็บนะ!”
ซูเฉียวรู้สึกขบขันเล็กน้อย
“ฉันยังไม่ได้ออกแรงเลย คุณก็ร้องเจ็บแล้ว?”