เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
ลมกรรโชกพัดกระหน่ำ!
ฝนยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ
ประตูแผ่นบางของสถานีอนามัยถูกลมพัดจนส่งเสียงดังปัง ๆ เปิดออกแล้วปิดลงซ้ำไปซ้ำมา ราวกับมีมือซุกซนคอยเปิดปิดประตูอยู่ไม่หยุด
หลิวชุนฮวาถลึงตาค้าง แทบอยากฆ่าซูเฉียวให้ตาย
“เป็นแกที่ทำร้ายลูกชายฉัน เป็นแกที่ทำร้ายลูกชายฉัน! คืนชีวิตลูกชายฉันมา คืนชีวิตเถี่ยตั้นของบ้านฉันมา” นางพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง ซูเฉียวทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงยกมือรับหลิวชุนฮวาที่พุ่งเข้ามา ก่อนถีบเข้าที่หัวเข่าของนางเต็มแรง
“แกจะก่อเรื่องไปถึงเมื่อไหร่?”
น้ำเสียงของนางเย็นเยียบ ดวงตาหรี่ลงพร้อมประกายเย็นยะเยือก
หลิวชุนฮวาถูกทำให้ตกใจไปชั่วขณะ แต่ไม่นานก็ได้สติกลับมา นางยังคงยื่นมือทั้งสองข้างไปข่วนใบหน้าซูเฉียวอย่างไม่ยอมเลิกรา ซูเฉียวหลบไม่ทัน แก้มจึงถูกเล็บของหลิวชุนฮวาข่วนจนเป็นรอยเลือด
“แพทย์ซูเฉียว...”
เสี่ยวจางตกใจ รีบวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา