กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
ซูเฉียวคว้าเสื้อผ้ามาสวมแล้ววิ่งออกไปทันที
“พี่สาว...”
ประตูห้องของซูเช่อก็เปิดออกเช่นกัน ซูเช่อยืนขยี้ตาอยู่ตรงหน้าห้อง มองซูเฉียวด้วยสีหน้ากังวล
ซูเฉียวก้มลงสวมรองเท้าพลางพูดว่า “สถานีอนามัยอาจเกิดเรื่องขึ้น ข้าจะไปดู คุณนอนอยู่บ้าน ล็อกประตูให้ดี อย่าวิ่งซนไปไหน”
“พี่สาว...”
“เด็กดี รีบไปนอน”
ซูเฉียวลูบศีรษะซูเช่อทีหนึ่ง ก่อนค้นหาแผ่นพลาสติกในบ้านมาคลุมศีรษะ แล้วเปิดประตูวิ่งฝ่าสายฝนไปยังประตูรั้ว
“แพทย์ซูเฉียว แพทย์ซูเฉียว”
เสี่ยวจางกางร่มที่ถูกลมพัดจนแทบพังยับอยู่คันหนึ่ง ในมือยังถือไฟฉายช่วยส่องให้ซูเฉียวเปิดประตู “กู้เถี่ยตั้นอาการวิกฤตแล้ว...”
“อะไรนะ?”